X
تبلیغات
ژنی روژهه لات

ژنی روژهه لات

فریادی از جنس سکوت



 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 8:31 موضوع | لینک ثابت


 

بو یادی دوکتوری دلسوزی گه له که مان

 

تونامری

تو نامری چاوه کانم

له هه ر کوێ بی

له سه ر  عه رز و

له ژێر  گڵکۆ

له گه ڵمانی

تو نامری چاوه کانم  

 له هه ر  کوێ بی

.......


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 17:15 موضوع | لینک ثابت


تۆ نه‌بووی، مانگه‌ شه‌وێ چوومه‌وه‌‌ به‌و کووچه‌یه‌ دا
هه‌موو گیانم بووه‌ چاو و، له‌وێ بۆ تۆ ده‌گه‌ڕا
له‌ حه‌ز و تاسه‌ وه‌ها پڕ بوو دڵم ، لێی ده‌ڕژا
سه‌ری هه‌ڵدایه‌وه‌ ئه‌و عیشقه‌ که‌ جاران
له‌ که‌ژ و کێوی ده‌دا
له‌ هه‌موو چۆڵی ده‌روونم گوڵی یادت ده‌ڕوا،
ده‌می سه‌د بیره‌وه‌ری پێده‌که‌نی،
عه‌تری سه‌د بیره‌وه‌ری بوو ده‌گه‌ڕا.
هاته‌‌ بیرم که‌ شه‌وێ
پێکه‌وه‌ له‌و کووچه‌یه‌‌ بووین
 
به‌ په‌ڕوباڵی ئه‌وین
کوێیه‌ که‌ دڵگر بوو، ده‌چووین.
له‌سه‌ر ئه‌و جۆگه‌یه‌ ساتێ به‌ وچان دانیشتین.
تۆ هه‌موو ڕازی جیهان مه‌یبوو له‌ نێو چاوی ڕه‌شت
من توابوومه‌وه‌ به‌و تینی نیگای گه‌رم و گه‌شت.
 
شین و ساماڵ بوو شه‌و و،
هێمن و مه‌ند و ئارام،
به‌ختی گه‌ش‌ پێده‌که‌نی و،
ده‌وری زه‌مان ئه‌سپی ڕام.

مانگه‌شه‌و هێنده‌ نه‌وی،
هێشووه‌ گزنگی له‌ ده‌راو هه‌ڵدێنا
دار هه‌موو ده‌ستی لق و پۆپی به‌ره‌و
مانگی ته‌واو هه‌ڵدێنا.

شه‌و و، کۆڵان و، گوڵ و، ده‌شت و په‌رێز
هه‌موو گوێی دابووه‌ ‌ئاوازی مه‌لی شه‌وئاوێز.

دێته‌ بیرم که‌ وتت: ”واز له‌ ئه‌وینم بێنه!‌
”وه‌ره‌ بڕوانه‌ له‌ ئاو، تۆ له‌ خوڕه‌ی ڕامێنه‌ ‌ ‌ ‌
”وه‌کوو عیشق تێده‌په‌ڕێ، سه‌یری که‌ ئه‌م ئاوێنه‌!
”گه‌ر به‌ عیشقی منه‌ ئه‌مڕۆ دڵی تۆ دێته‌ سوێ‌ ‌
”چ ده‌زانی که‌ سبه‌ی چیده‌وێ، ده‌تباته‌ کوێ؟
”تا فه‌رامۆشی بکه‌ی تۆ که‌ گرفتاری منی،
”بڕۆ له‌م شاره‌ مه‌مێنه‌، بڕۆ جێگایه‌کی دی!“
من وتم: ”کوانێ ده‌توانم له‌ ئه‌وینت لاده‌م؟
”چۆن بڕۆم؟ خۆ له‌ نه‌هاتی سه‌فه‌ری وا ناده‌م.
”ڕۆژی ئه‌ووه‌ڵ که‌ دڵم باڵ و په‌ڕی گرت به‌ هه‌وات
 
”وه‌کوو کۆتر ده‌فڕی ده‌نگی شه‌قه‌ی باڵی ده‌هات،
”هاته‌ گوێسوانه‌یی تۆ و ئیدی نه‌ڕۆی، نیشته‌وه‌ لات.
” نه‌ڕه‌وی لێت، نه‌فڕی ئه‌و به‌ هه‌موو به‌ردی جه‌فات.“
ئه‌وه‌شم وت که‌: ”وه‌ره‌! جوانێ ئه‌گه‌ر ڕاوچی ‌تۆی،
 
”ئه‌وه‌تا ئاسکی دڵم که‌وته‌ هه‌واری ڕاوت
”ده‌ر و ده‌شتان ده‌گه‌ڕێ
تا بکه‌وێته‌‌ داوت.
 
”ئه‌وه‌ داوا مه‌که‌ لێم، خۆ له‌ ئه‌وینت لاده‌م
”پێم له‌ گه‌ڵ نایه‌ بڕۆم، قه‌ت سه‌فه‌ری وا ناکه‌م.“

له‌ لقی داره‌که‌وه‌، قه‌تره‌‌یێ ئه‌سرین باری
مه‌لی شه‌و ناڵه‌یه‌کی کرد له‌‌ دڵی زاماری
ته‌ڕ ببوو چاوه‌که‌ت و دیم که‌ نمی تێزابوو
مانگه‌شه‌و پێده‌که‌نی هێنده‌ سه‌ری سوڕمابوو.
دێته‌ بیرم که‌ خه‌مۆش بووی و چ ده‌نگت نه‌ده‌‌هات
دڵی من مایه‌وه‌ بۆ حه‌سره‌ت و بۆ ده‌رد و به‌ڵات
دڵ هه‌ر ئه‌و کۆتری جاران بوو که‌ هه‌ڵنه‌فڕی له‌ لات.

به‌ غه‌م و ناڵه‌ به‌سه‌رچوو شه‌وه‌که و،‌
به‌ خه‌فه‌ت زۆری تریش هاته‌وه‌ شه‌وگاری وا؛
نه‌بوو جارێ که‌ بپرسی له‌ دڵێ لێت ڕه‌نجا
نه‌بوو جارێ به‌ گوزه‌ر بێیه‌وه‌ به‌و ژوانگه‌یه‌دا ،

من به‌ڵام ...
چۆن؟ به‌ چ حاڵێک
به‌ ته‌نێ چوومه‌وه‌ به‌و کووچه‌یه دا!
شیعری کوچه فریدوون موشیری  و ورگیرانی کاک ناسری حیسامی


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 0:5 موضوع | لینک ثابت


 

چــــاوه که م  زانیـــوته بوچی  خه و  له چـــــــاوم   نــــاکــه وی ؟

چونکه  من پیش خزمه تم  ، پیش خزمه تان   نانــــوون شـــه وی!

 

روژ و شه و دایم   لــــه بـــه ر دییــــــده و  خه یـــــالم حــــــازری

سا   چ فه رقیــــکی  هه یه بو مـــن ئیـــــتر  ئیــــــره  وئـــــه وی

 

به س نیــه لیره  ده و یـــرم  جـــــارو بار  بـــاســـــت   بـــــکه م !

نه م ده ویرا  قه ت له به ر  ئه غیار   که نــــــاوت  بـــه م لـــه وی

 

دل  له  بــــــه ر زامی  فیـــــراقت  دائیــمـــــه ن  زاری  ئــــــه کا

روژ و  شه و  مه نعی  ده که م  باز ، دهردی سه خته ناســره وی

 

گه ر  موه خه ییه ر بم   له ما به ینی   به هه شتو   وه سلـــی  تو

وه سلی  تو بو من  جه هه ننه م   پر له جـــــه ننــــه ت   نامه وی

 

ئه ی ره قیب ویــــلم  له ده ستت  لیــــره  بو لیـــم  ناگـــــه ریـی ؟

با وکه  کوشته ت  نیم ئه ری هه ی به دمه زه ب چیت لیم ده وی ؟

 

هه ر وه کو کیوی  ده ما وه نـــــدی  ســـــه رم پر شــــورشـــــه  !

قه ت  ته می  هیجران  و  خه م  ساتی  له دهوری نـــــه  ره وی !!

 

گه ردنی  " کوردی " له  کیوی  بیستوون  مــــه حکــــه متــــــره  !!

چونکه  سه د  ساله  له  ژیر بــــاری خه مـــــایــــــه  و  نا نـــــه وی


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت


 

• کرد و کردستان - و. نيکيتين - ترجمه محمد قاضي - نشر درايت 1363

• کتاب تاريخ ايران دکتر خنجي

کردها در ناحيه گسترده اي در خاور ميانه پراکنده اند، از شرق ترکيه ( که 10 ميليون

کرد در آن ساکنند ) گرفـته تا شمال شرقي عـراق و از قسمتهايي در مرز سوريه تا

 مناطق غرب و شمال غـرب کشور ايران. هر چند کردها با سابقه ترين و قـديميـترين

 نـژاد اين گسترده جغـرافيايي هستـند و دست کم از هزاره دوم ميلاد ساکن اين

مناطق بوده اند، هيچگاه کشور و ملت واحدي نداشته اند.  

کردها يکي از اقوام ساکن خاورميانه‌ هستند که در غرب آسيا و در بخش غربي فلات  

ايران زندگي مي‌کنند. کردها به زبان‌ کردي، از شاخه غربي زبان‌هاي ايراني سخن  می گویند.

در دوران اخير، برخي به کل سرزمين‌هاي کردنشين نام کردستان را برنهاده‌اند،

هرچند که در تمام تاريخ مستند بشري اثري از کشوري بنام «کردستان» وجود ندارد.

کردستان نام يکي از ايالات ايران بوده است. در جنگ چالدران که بين نيروهاي شاه

اسماعيل اول صفوي و سلطان سليم اول عثماني در سال ???? ميلادي انجام گرفت

بر اثر شکست ايران، بخشي از کردستان از ايران جدا شد و نصيب عثماني ‌گرديد  

 

(کردستان عثماني).  

امپراتوري عثماني سالها چون ابرنيرويي بر گوشه‌اي از جهان دربرگيرندهء سرزمينهاي

عربي،آسياي صغير؛ بالکان فرمان ‌راندند تا اينکه با پايان جنگ جهاني اول و نابودي

امپراتوري عثماني متصرفات آن: (کردستان عثماني)، سرزمينهاي عربي، آسياي

صغير و بالکان تدريجا مستقل گرديدند.

(کردستان عثماني)، در نقشه? جغرافياي امروزي در سه کشور ترکيه، عراق، و

 سوريه قرار مي‌گيرد. (البته در اين کشورها هم همه نواحي «کردي» کاملاً کردنشين

 نيستند و اقوام غيرکرد هم در آن سرزمين‌ها سکونت دارند. 

بيشتر تاريخ شناسان پر آوازه براين باورند که، کردهاي امروز نوادگان مادهاي

 ديروزند.«اگر کردها نوادگان مادها نباشند، پس برسر ملتي چنين کهن و مقتدر چه

 آمده‌است و اين همه قبيله و تيره مختلف کرد که به يک زبان ايراني و جداي از زبان

 ديگر ايرانيان تکلم مي‌کنند؛ از کجا آمده‌اند؟» (مينورسکي ????)

بسياري از پژوهشگران، از جمله «تئودور نولدکه» خاورشناس بزرگ آلماني، معتقدند

 که اگر روزي زبان مادي درست شناخته شود، بدون شک خويشاوندي بسيار نزديکي

 با زبان پارسي باستان خواهد داشت، به نظر برخي از دانشمندان قبايل ماد و قبايل

 پارس همزبان بوده و هر دو به يک گويش سخن ميگفته اند. ولي تاکنون متاسفانه از

مادها حتي يک اثر مستند در دست نيست.  

در حال حاضر چنين فرض مي‌شود که کردها بخش اصلي بازماندگان اقوام بومي

 خاورميانه‌ و مادها هستند و به زبان کردي، مربوط به شاخه شمال غربي زبان‌هاي

 ايراني سخن مي‌گويند. اين نکته که که زبان کردي بازمانده? زبان ماد است، و التزاما

 کردهاي امروزي هم استمراري از مادهاي باستان هستند، تا زماني که زبان مادي

 بدرستي شناخته نشده، کماکان يک فرضيه باقي مي‌ماند.

در کتيبه‌هاي سومري ???? سال پيش از ميلاد از کشوري به نام «کاردا» نام برده

شده‌است. اين اقوام همان قومي بودند که به گفته گزنفون مورخ يوناني راه را بر

 تيگلاث پيلسر شاه آشور که با قبايل گوتي در حال جنگ بود بستند و لشکر کشي او

 را به سوي درياي مديترانه متوقف ساختند گزنفون اين قوم را کاردو مينامد.

منطقه امروزي کردستان عراق در دوران باستان بخش اصلي امپراتوري آشور را

 تشکيل مي‌داد. آشور بانيپال در سال 633 پ م در گذشت. شاه ماد در حمايت از بابل

 به آشور اعلان جنگ داد. هوخشتره در سال 614 پ م از کوه هاي زاگروس گذشت و

 ضمن تسخير آبادي هاي آشوري سر راه، شهر اشور پايتخت دولت آشور را در

 محاصره گرفت. پس از سقوط شهر آشور، نبوپلسر پادشاه بابل به ديدار هوخشتره

آمد و در آنجا پيمان دوستي ايران و بابل تجديد شد. در سال 613 پ م شاه آشور در

نينوا بود و اين شهر نيز در سال 612 پ م تسخير شد. نبوپلسر رهبر بابلي‌ها به

همکاري با ماد روي آورد.

کردها بخشي از بازماندگان اقوام بومي خاورميانه‌ و مادها هستند. مادها پس از ورود

به زاگرس اقوام بومي آنجا يعني کاسي‌ها و لولوبيان (در لرستان) و ديگر اقوام

آسياني را در خود حل کردند و زبان ايراني خود را در منطقه رواج کامل دادند.

در دوره‌هاي بعدي اين منطقه بخشي از امپراتوري‌هاي هخامنشي، سلوکي،

اشکاني و ساساني گشت.

بنا بر نوشته‌هاي تاريخ نويسان و جغرافي دانان مسلمان، از قبيل بلاذري، طبري و ابن

اثير قبايلي که بعداً به نام کرد شناخته شدند بيشتر نواحي شرقي رود بوتان و

کرانه‌هاي شمالي دجله را تا نواحي جزيره (جزيره ابن عمر) متصرف شدند.

بر طبق برخي منابع فارسي که‌ تعريفي سنتي از اين واژه‌ مي‌دهند آنها گروهي از

گوردها يا گردان به معني پهلوان و قوي هيکل يا جنگجوي بي باک بودند و نام گرد در

شاهنامه هم از همين خانواده‌است گرد بعدها در زبانها براي راحتي تلفظ و يا در زبان

عربي به کرد تبديل شده‌است. کورد همچنين مي‌تواند به معني پسر تعبير شود.

به موجب تاريخ شرفنامه بدليسي، قديمي‌ترين قبايل کرد باجناوي‌ها و بوتي‌ها

هستند که اين نام‌ها به دليل سرزمين باجان و بوتان بر آنها نهاده شده‌است.

تا دوره‌اي نه چندان دور مردمي که به زبان کردي کرمانجي (زبان اکثر کردها) سخن  

مي‌گويند و در آناتولي ساکن هستند خود را کرمانج مي‌ناميدند و نام کرد در ميان

ايشان چندان رواج نداشت.

مردمي که به زبان زازا صحبت مي‌کنند يعني زباني که براي ديگر کردها زياد قابل فهم

نيست نيز بر دو دسته‌اند برخي خود را کرد معرفي مي‌کنند و برخي خود را داراي

هويت قومي متفاوتي مي‎دانند. شرف‌الدين بدليسي حدود کردستان را در روزگار

صفوي و در کتاب شرف نامه خود با افزودن ولايت لرستان يک جا ذکر مي‌کند و در

شرفنامه سرزمين لرستان و قوم لر را با کردها يکي مي‌شمارد. ظاهراً منظور

بدليسي از قوم لر، لَکهاي لرستان است.  

تمام کردستان تا سال ???? ميلادي يکي از ايالات ايران بود. در جنگ چالدران که بين

نيروهاي شاه اسماعيل اول صفوي و سلطان سليم اول عثماني در سال ????

ميلادي انجام گرفت بر اثر شکست ايران، بخشي از کردستان از ايران جدا شد و

نصيب عثماني ‌گرديد (کردستان عثماني).

برخي هم مانند مصطفي بارزاني با اعلام اين نظر كه «هركجا كرد زندگي مي‎كند، آن

جا ايران است» همواره بر پيوند ناگسستني تاريخي و نژادي كردها با ديگر ايرانيان

تاكيد داشت.

 

جمعيت و پراکندگي : 

به علت اينکه آمارگيري دقيقي از جمعيت کردها انجام نگرفته تمام آمارهاي ارائه شده

تخميني هستند. بنا به برآوردهاي غيررسمي جمعيت و مساحت اين منطقه به طور

تقرييبي ?? ميليون نفر در سال ????محيطي به وسعت ?????? کيلو متر مربع است.

برخي جمعيت و مساحت آن را ?? ميليون نفر در محيطي به وسعت کشور فرانسه (

km² ??? ???) تخمين مي‌زنند.

ناحيه زيست کردزبانها عمدتاً کوهستاني است که از شرق به وسيله دامنه‌هاي

شرقي کوه‌هاي زاگرس به درياچه اروميه منتهي مي‌شود. از اين قسمت به طرف

جنوب و حد فاصل همدان و سنندج امتداد مي‌يابد. در طرف جنوب هم بعد از دور زدن

کرمانشاه، ايلام و بخش‌هايي از لرستان و کرکوک به موصل ختم مي‌شود. از شمال

به طرف ماردين، ويران‌شهر و اورفه امتداد يافته، آن گاه از شمال به طرف ملاطيه و

حوزه رود فرات مي‌رود تا به کماليه ميرسد. در قسمت‌هاي شمالي کردستان محدود

به کوهستانهاي مرگان‌داغ و هارال‌داغ است که به طرف ارزنجان و ارزروم امتداد مي

يابد. البته در تمام مناطق ذکر شده بسياري اقوام غير کردزبان نيز زندگي مي کنند.

مناطق کردزبان اگر چه کوهستاني است اما همين مناطق کوهستاني داراي دره‌هاي

وسيع و حاصلخيزي نيز است. کوههاي اين منطقه در زمستانها پوشيده از برف است

و در تابستانها با آب شدن برفها به مانند فرشي سبز رنگ از زيباترين مناطق ديدني

جهان مي‌شود. چراگاههاي آن که در دورانهاي دور پرورش دهنده اسب‌هاي مادي

بوده‌اند امروزه نيز براي چراي گوسفندهاي عشاير و ايلات کرد از اهميت به سزايي

برخوردارند. به طور کلي از بدو تاريخ کوه‌هاي بالاي ميانرودان مسکن و جايگاه مردمي

بوده‌است که با امپراتوري‌هاي جلگه‌ها يعني امپراتوري‌هاي بابل و آشور و گاه آنها را

شکست مي‌داده‌اند.

 

زبان

کردي که اکثر کردها در (ترکيه, ايران , عراق و سوريه) با آن صحبت مي‌کنند زبان ادبي

و نيمه رسمي به شمار مي‌رود و در کشور عراق از زمان اشغال قواي انگليس تا کنون

در مدارس تدريس مي‌شود خود به دو بخش تقسيم مي‌شود:

• کرمانجي شمالي يا اصطلاحا کرمانجي

• کرمانجي جنوبي يا اصطلاحا سوراني

کرمانجي شمالي گويش کردهاي شمال

 خراسان، ناحيه مرزي ايران و ترکيه، آناتولي شرقي و شمال عراق است. از لحاظ

جمعيتي اکثر کردها با يکي از دو لهجه فوق صحبت مي‌کنند. گويش‌ زازا که در

قسمت کوچکي از کردستان ترکيه بدان تکلم مي‌شود.

گويش‌هاي اورامي، ايلامي، کرمانشاهي، کلهري، کليايي، پيروندي، لکي، فيلي (و

يا پهلي) در کردستان ايران تکلم مي‌شوند.  

 

دين و مذهب  

از لحاظ مذهبي اکثريت کردها مسلمان (و پيرو اهل‌سنت) هستند. در استان‌هاي

کرمانشاهان، ايلام و بخش اعظم لرستان ايران نيز جمعيت قابل ملاحظه‌ کرد شيعه‌

زندگي مي‌کنند. البته در بين کردها نزديک به ?? هزار خانوار و شايد بشتر يزيدياني

هستند علاوه بر اين گروهي نيز که به يارسانيا سلسله اهل حق معروفند در بين

کردها هستند. بقيه‌ کردها مسيحي يا يهودي هستند.

 

تاريخ معاصر و وضعيت سياسي و اقتصادي مردم کرد در ايران

نواحي کردنشين ايران جزو نواحي نسبتاً محروم اين کشور است. در پي جنگ بين

سازمان (کومله و حزب دموکرات کردستان ايران) و حکومت ايران در فاصله

سال‌هاي ???? تا ????، حکومت ايران تاکنون بر قسمت‌هاي کردنشين اين کشور

مسلط بوده‌است. نواحي کردنشين ايران شامل نيمه غربي استان آذربايجان غربي و

همچنين استان‌هاي کردستان، کرمانشاه، ايلام و بخش‌هايي از لرستان است. اين

بخش‌هاي لرستان شامل شهرهاي کوهدشت، نورآباد، الشتر، زاغه و چغلوندي

است. در قسمت‌هايي از استان خراسان شمالي و قسمت‌هايي از خراسان رضوي

نيز مناطقي وجود دارند که (بخشي از) مردم در آن مناطق به زبان کرمانجي صحبت

مي‌کنند که‌ از اين ميان مي‌توان به‌ مناطق: اسفراين، بجنورد، شيروان، قوچان، درگز،

چناران و باجگيران اشاره‌ نمود. مردم کردتبار اين مناطق بنا به روايت تاريخ زمان

نادرشاه افشار از منطقه ترکيه کنوني به اين نواحي براي محافظت از قلمرو نادرشاه

کوچ داده شدند و بنا به روايتي ديگر شاه عباس آنان را به خاطر تضعيف سرکشي

خان‌هاي کرمانجي و استفاده از آنان در مقابله با حملات بي امان ازبکان به خراسان

بزرگ کوچاند. (منبع: حرکت تاريخي کرد به خراسان)

تدريس زبان کردي در مدارس دولتي بلامانع است و‌ طبق قانون اساسي ايران تدريس

ادبيات زبان‌هاي قومي از جمله زبان کردي در مدارس، در کنار زبان فارسي آزاد است

(اصول پانزدهم و نوزدهم) ولي در عمل تا امروز انجام نيافته‌است (البته عملي شدن

اين بستگي به خود مردم محلي دارد، و نه سازماندهي دولت مرکزي، چون زبان

رسمي ايران فقط زبان فارسي است، ولي هيچ قانوني اقوام مختلف ايران را از تعليم

و گسترش زبان بومي‌شان بازنمي‌دارد). همچنين در ايران تأسيس و انتشار

رسانه‌هاي همگاني به زبان‌ها و يا گويش‌هاي منطقه کاملا ازاد است.


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 11:23 موضوع | لینک ثابت


یاغیم من

بر لبانم غنچه ی لبخند پژمرده است

نغمه ام دلگير و افسرده است

نه سرودی، نه سروری

نه هم آوازی نه شوری

زندگی گوئی ز دنيا رخت بر بسته است

يا که خاک مرده روی شهر پاشيده است

اين چه آ ئينی؟ چه قانونی؟ چه تد بيری ا ست؟

من از اين آرامش سنگين و صامت عاصيم ديگ 

من ازاين آهنگ يکسان و مکرر عاصيم ديگر

من سرودی تازه می خواهم.

جنبشی، شوری، نشانی، نغمه ای، فرياد هايی تازه می جویم.

من به هر آيين و مسلک که کسی را از تلاشش باز دارد یاغیم دیگر

من ترا در سينه اميد ديرين سا ل خواهم کشت

من اميد تازه می خواهم

افتخاری آسمانگير و بلند آوازه می خواهم.

کرم خاکی نيستم اينک بمانم در مغاک خويشتن خاموش

نيستم شبکورکز خورشيد روشنگر بدوزم چشم

آفتابم من که يکجا، يک زمان ساکت نمی مانم

با پر زرين خورشيد افق پيمای روح خويش

من تن بکر همه گلهای وحشی را نوازش می کنم هرروز

جويبارم من که تصوير هزاران پرده درپيشانيم پيدا ست

موج بی تابم که بر ساحل صدف های پری می آورم

 همراه کرم خاکی نيستم من، آفتابم، جويبارم، موج بی تابم.

تا بچند اينگونه در يک دخمی بی پرواز ما ند ن؟

تا بچند اينگونه با صد نغمه بی آواز ماندن؟

شهپر ما آسمانی را بزير چنگ پرواز بلندش د ا شت

آفتابی را بخواری در حريم ريشخند ش دا ش 

گوش سنگين خدا از نغمه ی شيرين ما پر بود

زانوی نصف النهار از پايکوب پر غرور ما

چو بيد از باد می لرزيد.

اينک آن آواز و پرواز بلند و اين خموشی و زمين گيری؟

اينک آن همبستری با دختر خورشيد

واين همخوا بگی با مادر ظلمت؟

من هرگز سر به تسليم خدايان هم نخواهم داد

گرده ی من زير بار کهکشان هم خم نمی گردد.

زند گی يعنی تکا پو

زند گی يعنی هياهو

زند گی يعنی شب نو، روز نو، اند يشه ی نو

زندگی يعنی غم نو، حسرت نو، پيشه ی نو

زندگی بايست سرشار از تکان و تازگی باشد.

زندگی بايست در پيچ و خم راهش ز الوان حوادث رنگ بپذیرد.

زندگی بايست يکدم، يک نفس حتی، زجنبش وانماند

گرچه اين جنبش برای مقصدی بيهوده باشد.

زندگانی همچون آب ا ست

آب اگر راکد بماند، چهره اش افسرده خواهد گشت

و بوی گند می گيرد.

در ملال آبگيری غنچه ی لبخند می ميرد.

آهوان عشق از آب گل آلودش نمی نوشند.

مرغکان شوق در آئينه ی تارش نمی جوشند.

من سر تسليم بر درگاه هر دنيای نا ديده فرو می آورم جز مرگ

من زمرگ از آن نمی ترسم که پايانی است بر طومار يک آغاز.

بيم من از مرگ يک افسانه ی دلگير بی آغاز و پايان است.

من سرودی را که عطری کهنه در گلبرگ الفاظش نهان باشد نمی خواهم

من سرودی تازه خواهم خواند کش گوش کسی نشنيده باشد.

من نمی خواهم به عشق ساليان پا بند بود ن

من نمی خواهم اسير سحر يک لبخند بود ن

من نه بتوانم شراب ناز از يک چشم نوشيد ن

من نه بتوانم لبی را بارها با شوق بوسيدن

من تن تازه، لب تازه، شراب تازه، عشق تازه می خواهم.

قلب من با هر تپش يک آرمان تازه می خواهد

سينه ام با هر نفس يک شوق يا يک درد بی اندازه می خواهد.

من زبانم لال حتی يک خدا را سجده کردن

قرن ها اورا پرستيدن نمی خواهم.

من خدای تازه می خواهم

گرچه او با آتش ظلمش بسوزاند سراسر ملک هستی را

گرچه او رونق دهد آئين مطرود و حرام می پرستی را

من به ناموس قرون بردگی ها ياغيم ديگ 

ياغيم من، ياغيم من گو بگيرندم بسوزندم

گر به دار آرزوهايم بياويزند

گر به سنگ ناحق تکفير

استخوان شعر عصيان قرونم را فرو کوبند

من از اين پس ياغيم.


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 8:22 موضوع | لینک ثابت


بون به ده مته وه ده که ن

نه کا وتبیتو خوشم ده ویت بون به دلته وه ده که ن

روژگاریکی سه یره گولم!

خوشه ویستی له دارته ی قه راریگه ی به ربه ست کراوشه ته ک ده ده ن

ده ی ده نه به ر قمچی و شه لاق

ده بی وتنی خوشه ویستی له که لین وله په سیوی مال په سپیون بیشارنه وه

له کولانی به ربه ست راوی ساردوسردا ئاوردووه شیعروسرود

ئاگری پی ده که نه وه باسی سه ره بییر کردنه وه

روژگاریکی سه یره گولم!

ئه وه ی شه وان ده رگا ده کتی هاتوه چرا بخنکینی

ده بی تیشکی روناکایی له که لین و له په سیوی مال په سپیون بیشارنه وه

واقه صابان سه رریگاکانیان گرتوه تیغ و چه قوی خویناویان به ده سته وه

روژگاریکی سه یره گولم!

توی توی بزه له برینی لیودا ده تاشن گورانی له برینی گه رو

ده بی شوق و خوشی له که لین وله په سیوی مال په سپیون بیشارنه وه

قه ناری به ئاگری یاس وسوسن ده برژینن

روژگاریکی سه یره گولم!

ابلیسی سه رکوتوی سه رخوش له سه رسفره ی شینی ئیمه شایی ده کات

ده بی خودا له که لین وله په سیوی مال په سپیون بیشارنه وه!

                                                                             ئه حمه د شاملو


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 22:45 موضوع | لینک ثابت


ئه و دله ی من

 

 ئه و دله ي من ولا تي كي بچكو له يه

نه ئا لاي هه يه نه سنور نه پاسه وان

نه هيشتم تواني داگيري بكات

نه ره سه باي خوري خه زان  

به لام گيا نا له و روژه وه چاوه كانت پيش كه وتو

عه شقت بي ته قه بي خوين رشتن داگيري كردوه


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 21:37 موضوع | لینک ثابت


ئازادی

 
 
له سه ر تیتول وپه روی شین
 
گومی مه ندی به ر خوره تاو
 
له سه ر کانی  
 
گشت نیشانه ی ئه وینو ژین 
 
ناوت ئه نووسم  ئازادی 
 
                                           ئاسوی حه سه ن زاده


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 21:21 موضوع | لینک ثابت


سکوت؟؟؟

 

 

سکوت ؟

نه ، موافق نیستم . این شرم آور است .

  با این سانسور روانی باید جنگید .

 من اصلاً با این ضرب المثل که « دیوار موش دارد وموش گوش دارد » مخالفم. 

  این یک حکم محافظه کارانه وخشک است

 که اعتماد را ازمیان مردم می دزدد وآن ها رااز هم دورمیکند

« آن ها » به عمد وبا تردستی این وضع را به وجود آورده اند. 

 چرا هر کسی باید از سایه خودش بترسد ؟

صدایش رادر گلو خفه کند وزخمش راازدیگران بپوشاند؟ 

چرا باید توی جمجمه ی هر یک ازما یک مأمورسانسور

 نشسته باشد وافکارمان راقیچی کند ؟

دیوار سانسور اگر در درون ما فرو بریزد ، دربیرون ازما هم

 فضاهای بازتری بوجود می آید . 

                                                              خسرو گلسرخی

 

 


 

نوشته شده توسط از جنس دوم در ساعت 12:41 موضوع | لینک ثابت




http://kurd-online.tk